|
" L me pais......." (Mondrone)
Quasi an fund a la valada ch'a compis 'l nostr Piemont jè 'n pais, mei car cambrada 'ncurunà da d'auti munt Cul ch'a l'è cust bel pais? L'è d'la tera ' paradis, i lu diu cun cummusium: l'è ' nostr car e bel Mundrun.
O Mundrun, t'ses cit, ma bel è L'uja a guerna le tue cà, cun la punta drita al ciel, cum 'na mare 'l so masnà. Giù a l'invers d'la valada Jè 'na splendida cascada: chi ch'a peul fè 'da paragun cun la gran Gorgia 'd Mundrun?
Veuli fè del lait la cura? Si a jè 'd vache 'n quantità. Veuli fè la cura d'laria? Si as respira,as tira 'l fià. Veuli fè la cura d'l'acqua? Al Pianard l'è franc giassè. Veuli a fè i vostri pulmun? Gnente d'mej che avnf a Mundrun.
Di dinturn cosa ch'i diruma? E d'le sue specialità? Jè 'd bur bun, d'la buna tuma, jè giù 'n bas 'n tapis 'd pra; jè su 'nsemia la Rucetta, ch'as aspeta 'na villetta. Ja di bosc,d'opere,d'ruciun..... Cosa ch'at manclu a ti,Mundrun
T'las 'na cesa d'le pi sgnure Cun la piassa,ch'as farà. 'l to arloge a segna j'ure da due bande illuminà. Perchè d'neuit fan nen stupì I cisir visch an t'le cuntrà; ma ch'ai sia d'co da dì l'è 'd Mundrun specialità
E d'le blesse tue,Mundrun, Veulì dì,peì,ma franc dabin ; T'las d'le ca',di palasum, t'las d'hutei,'d vile, d'villin, it ses ja per dabun quasi quasi 'n cit Turin. Ah, Turin l'è 'n sitadun: ma d'istà l'è mei Mundrun.
A dij sgnuri villegiant peus fè a meno mi d'parlè? No: che lur sun sempre tant generus (e si ch'a je d'le culete 'n bel barun!) che nui sutri tuti quant l'ume da essij per dabun ubbligà a nom d'Mundrun
E d'la gent(veui ch'in perdune, furesta ch'i seve si; ma d'la gent, chi ancurune, mi ten ancur caicosas da di) Ma su a custe muntagnune Ai sun tante virtù bune, brave fie, bei garsun: nen per di ...... suma 'd Mundrun!
Ecco,i vedu che le fie A fan segn d'appruvasiun, "brave fie e bei garsun". Pudria di, sensa fè rie: "brau garsun e bele fie"..... Ma veui stè 'nt'la discresiun; però a sun l'unur d' Mundrun!
A l'è vera, a san blaghè Cun la scuffia ' d tradissiun: cun vuss bela a san cantè; ma a so temp cun cugnissiun: Ma a travaiu a cà, 'n ti prà, fan i so duver d'pietà, a van tute 'n processiun ...... sun le perle 'd nostr Mundrun.
Fin adess l'uma parlà 'n po' per rie, 'n po' per dabun; l'uma dit la verità, ch'a riguarda 'l nostr Mundrun: In permetti 'd cambiè vuss P'r an mument? Che mi veui unì A 'n ricord triste e pietus, peui i ' v dagu 'l me "bundì".
Stamatin, o cari amis, tuti nui l'uma 'rcurdà i fieui mort del nostr pais. Povri fieui, ch'a sun cascà Per difendi dai memis Qust' Italia tant amà Perch ' ai deissa 'l Paradis 'l Signur l'uma pregà
E bin, nui chi celebruma La memoria 'd custi mort, stuma brau, e travaiuma pr'essi degn, 'd custi fort. Fort e uni! Vurumse bin ; Dumse mai mai gnun sagrin. ‚N cheur sul, sempre ‚n cheur bun! Sempre avanti e mai passiun! Suma tuti fieui ' d Mundrun.
Poesia del Modronese Don Silvio Solero
|
|